Жануарлар, мақұлықтар туралы жұмбақтар
Жануарлар, мақұлықтар туралы жұмбақтар — 141 жұмбақ. Әрқайсысының жеке беті бар. 1-бет, барлығы 2 бет.
- Бітік көз, салпаң құлақ, қайқы мұрын, / Көріп пе ең мұндай хайуан бұдан бұрын. / Домалақ, алды-арты бірдей екен, / Және де көріп жүрсіз әрбір түрін.
- Өзі сұр, бөрі емес, / Ұзын құлақты, қоян емес, / Жұмыр тұяқты, жылқы емес.
- Жанды «сағат», / Айқай салады.
- Ол надыр құм жануары, / Көзі өткір, көңілі тар, / Басқа ұрсаң, қылмайды намыс-ар. / Қара түгіл, ханда бар, / Қытайда бар, Қырымда бар, / Түркістан, Үрімде бар, / Хоразым, Бұхарада бар.
- От басында орайған, / Құйымшағы сорайған.
- Үй артында шоңқайма, / Буы шығып тұрмай ма? / Салпаң құлақ келед деп, / Қорқа-қорқа тұрмай ма?!
- Төрт аяқты мақұлық / Үй күзетеді ақырып. / Тындырғандай кей жерде / Жата кетер аһ ұрып.
- От басында құмған, / Екі көзін жұмған.
- Мұрты бар, иегінде сақалы жоқ, / Тоны бар, киерінде шапаны жоқ. / Пайдасы үй ішінен табылған соң, / Далаға кіріп-шығар сапары жоқ.
- Шықпайды үйден, / Тоны жібектен. / Күндіз ұйықтайды, / Түнде дамыл таппайды. / Аңға барады, / Сол аңды үйден табады.
- От басында бүкір шал, / Құдайына шүкір шал.
- Түссе күннің шуағы / Көзді еріксіз жұмады. / Жылы жерді сүйеді, / Беті-қолын жуады.
- Аузы бейне шалғы орақ, / Шөп емес, бірақ мал орады.
- Бір күні елден, / Он күні жерден.
- Белестен шапқан бесті ат, / Бүкір келген желісті ат. / Бейғам елді іздейді, / Малдан күдер үзбейді.
- Тоғайда айғыр кісінейді, / Ауылға, сірә, келмейді.
- Жол бойында жортқан, / Сыбызғысын тартқан.
- Тоң мойынды жуан көк, / Желіп, жортып бүкеңдеп, / Несібесі даладан, / Еңбек қылмай жүрер тек.
- Тауда жүрген құмайды / Көрген адам сынайды. / Жыл айналып толғанда, / Он екі бұтақ болғанда, / Балта тимей құлайды.
- Түсі түйенікі, / Аяқ-басы сиырдікі. / Құйрығы ешкінікі, / Мүйізі ғана өзінікі.
- Айтайын мен бір жұмбақ тым тамаша, / Тыңдама жұмбағымды, ұнамаса. / Бойы бар бір құлаштан астамырақ, / Басында мүйізі бар оннан аса.
- Төбесінде қу бұтақ, / Алар ма еді, бір бұтап.
- Есек те емес, / Жылқы да емес. / Екеуінің ұқсастығы / Береді тұрқы елес.
- Пысқыратын не? / Ысқыратын не?
- Мақұлық бар екен даусы зор, / Адамға ұқсап бойында аяқ пен қол. / Мекені тас бұлақтың төңірегінде, / Мынаны тапқан жанның ақылы мол.
- Биік ала бағана, / Жайылып жүр далада.
- Ыржияды, күледі, / Басқан ізді біледі. / Таусылмайтын шабысы, / Жұртқа мәлім жүрісі.
- Жақпар тастың астында / Қызыл тонды қыз жатыр.
- Жылқыны қарнына қыстырып, / Түйені ерніне қыстырып, / Есекті құлағына қыстырып, / Қасқырды ат қып мініп, / Айт дегенде жүре берген.
- Әңгелейді, дөңгелейді, / Ұшқан құстай, / Құс десем, төрт аяғы бар, / Елек-селек, екі құлағы бар.
- Жол үстінде қу қазық, / Мергеншіге жол азық.
- Бап, бап, бап екен, / Басқан ізім екен. / Құйрығында меңі бар, / Меңді қайда қоям екен.
- Түйе тістеген, / Итті мінген. / Ешкіні жетектеген, / Есекті басына көтерген.
- Жолсыз жүгіреді, / Адамнан күшті, / Тепсе, ізсіз, / Құлатса, елеусіз.
- Жусаннан аласа, бетегеден биік.
- Аппақ қардай тоны бар, / Күдірейген жануар.
- Тауға шықса, жүгірген, / Таудан түссе, сүрінген.
- Есек құйрықты, түйе ерінді, / Ит сирақты, бұғы құйрықты.
- Түйе тұмсық, ит табан, / Көзін жұмбай ұйықтаған.
- Ит мінген, / Есек өңгерген, / Ешкі бөктерген, / Келеді бір мақұлық түйе айдаған.
- Бір мақұлық сар даланы ен жайлаған, / Ит мініп, есек тіркеп, түйе айдаған. / Мұнымды, зерек болса, ойлап табар, / Тапқанша зерек емес жыл айналар.
- Қос құлағы тас төбеде ұзын-ақ, / Сыбдыр сезсе, жөнеп береді зымырап. / Қысты күні қалың қарлы кеуекте / Шөпті азық қып жатады біраз тыным ап.
- Байшағырдың түбінде балалап жатқан дуадақ.
- Ішінде бар жылқысы, / Сыртында бар құлпысы. / Табанымен ит басқан, / Әр нәрседен көп сасқан. / Ши түбінде жемі бар, / Бишараның бас бармақтай меңі бар, / Осыны тапсаң, жеңдің ал.
- Басы бар да шашы жоқ, / Көзі бар да қасы жоқ. / Жүретін аяғы жоқ, / Суықта тоңбайды, / Ыстыққа күймейді.
- Қанатты бір мақұлық ұшып жүрмес, / Өңгедей бұл жалғаннан дәурен сүрмес. / Ыстық пен жаздыгүні пәрмені жоқ, / Тоқсанда жаурадым деп үйге кірмес. / Бәрінде жердің жүзін өрт алғанмен / Құданың құдіретімен отқа күймес.
- Демсіз-үнсіз, / Жүрсе, үнсіз. / Басса, ізі жоқ, / Жүрсе, жолы жоқ.
- Жаны бар, қаны бар, / Бес сағат жерде тұрса, / Жаны да жоқ, қаны да жоқ.
- Суда өмір сүреді, / Сусыз жерде шөлдейді. / Абайсызда ұстасақ, / Кетемін деп көнбейді.
- Құдіреттің бір құсы, / Көкте десем, ізі жоқ, / Мекенінен шықса, өледі, / Оған қылар емі жоқ. / Құлағы жоқ, көзі бар, / Түсі суық ызғарлы, / Аузында айыр бізі бар.
- Тәнсіз, жансыз кім, / Қайда тұрады?
- Бір нәрсе жүре алмайды жерді басып, / Жерде жоқ бұйыратын оған нәсіп. / Тұрағын ол нәрсенің адам білмес, / Айтпаса түсіндіріп біреу ашық.
- Жел, жел, жел бием, / Желіндесе, кім білер. / Жау жапырақ түбінде, / Құлындаса, кім білер.
- Бір нәрсе қанаты жоқ ұшқан биік, / Сонда да жүрмейді екен жерге тиіп. / Арасын жер мен көктің өрт алса да, / Кетпейді ешбір жері отқа күйіп.
- Бар екен үш қанаты ұшып кетпес, / Егін сап жұрт қатарлы кәсіп етпес. / Өзінің мекенінен шығып кетсе, / Тіршілік көремін деп үміт етпес.
- Өзі шұбар, / Тамағына таққаны— / Екі тұмар.
- Бар екен бір мақұлық дауысы зор, / Қолдары адамға ұқсас, нәсілі сол. / Үйлері тас бұлақтан жаратылған, / Тапқан адам алады бәйгіні мол.
- Ағараңдап аузын ашқан, / Соқыраңдап жерді басқан.
- Жапа-жапа жапалақ, / Дігірманға бақылдап.
- Тарпаң, тарпаң тарбиған, / Түрі жаман жарбиған.
- Сасық көлде ит үрер.
- Сұм жүзді, құралай көзді, / Киікше секірген, / Бура санды, жолбарыс тонды.
- Көл, өзен, дарияны жаны сүйген, / Жасынан қора салып, қамыс шиден. / Қаншама терең суды бойлағанда / Үстіне бір тамшы да су тимеген.
- Текшелеп тебен арттым томашаға, / Домалағы жазылар оңашада.
- Төрт аяқты, / Мың таяқты.
- Дегендей ешкім тимесін, / Алыпты қадап инесін.
- Алпыс кісі аяқтастың, / Ал таңертең таяқтастың. / Бәрін бір жерге жатқызып, / Кейде ұрысып алып қаштың.
- Шықпайды бір мақұлық қорасынан, / Түгінің ине өтпейді арасынан. / Тап мұндай мақұлықты көргенім жоқ, / Айрылар туа салып анасынан.
- Ұзамай аз жортад, / Жол жүруге шорқақ. / Үсті толған ине, / Кіріп кетер, тиме.
- Ағашты орманның түбінен табасың, / Ине шаншылған жөке деп қаласың.
- Инесі көп, / Тігуге икемі жоқ.
- Далада жабулы тоқпақ жатыр.
- Айтайын бір жұмбағым тұңғиықта, / Жаратқан барша жанға бір бұйрықты. / Болғанда қоян құлақ, қой құйрықты, / Болғанда мысық аяқ, түлкі тұмсық, / Айнала тікенек, бір жүні қылшық.
- Бір түйем бар үстіне жантақ артқан, / Өзі сондай кетеген Құдай атқан.
- Бір мақұлық бар еді жүрген саяқ, / Кеудесіне қарасам, мүштімдей-ақ. / Түрін байқап қара да, ет тамаша, / Үстінде көтеріп тұр бір мың таяқ.
- Жәндік көрдім аласа, / Түрі басқа тамаша, / Ешбір жанға қосылмас, / Жүреді өзі оңаша. / Бірі бата алмайды / Қасқыр, аю, жолбарыс, / Ортаға алып қамаса.
- Жер астында жездем қамшысы жатыр.
- Ұзын-ұзын, ұзын келер, / Ұзын бойлы қыз келер, / Қабақтары қалтырап, / Маңдайлары жалтырап.
- Аяғы жоқ, қолы жоқ, / Жүріп кетсе, жолы жоқ, / Үстіне біткен жүні жоқ, / Сыйдырып қойған таспадай, / Сипаласаң, міні жоқ.
- Аттап болмас алтын қазық, / Ұстап болмас темір қазық.
- Жылт-жылт еткен, / Жылға сайын өткен, / Бар адам безген.
- Ізі бар, / Адымы жоқ.
- Төсек астында шылғи қайыс.
- Жапырақ астында қара пышақ.
- Жол үстінде майлы қайыс.
- Шөп арасында ұзын қамыс.
- Ши түбінде шығыршық.
- Айтайын бір жұмбақты сізге батыр, / Өзінің асты кеуек, үсті жалтыр. / Қазандай қара тастың бауырында, / Бір сүйір адам таппас зәрлі жатыр.
- Шел басқан шыбық, / Кетті құмға сіңіп.
- Дүниеде бір найза бар сапталмаған, / Мүлкім деп ешбір адам сақтамаған. / Бұрынғы өтіп кеткен қариялар / Найзаның тиген жерін мақтамаған.
- Айыр-айыр тілі бар, / Шұбар ала түрі бар, / Бәр жәндіктің ішінде / Қауіптісі сол, біліп ал.
- Жап-жалаңаш мақұлық, / Адам көрер түрі жоқ. / Тиіп кетсе, қақсатар, / Қабырғада міні жоқ.
- Жоқ екен бір құйрықтан басқа қару, / Ешқандай кәсіп етпес, пайда табу. / Өзіне жастан болған әдет екен, / Мақұлыққа жақындасқан найза салу.
- Орманнан шығар, / Сырты шұбар. / Ала түрлі, / Кілтең сырлы.
- Кемпір – тіссіз, / Жүрсе – ізсіз, / Тисең – зиянды, / Өлтірсең – қиянды.
- Иір-иір ізі бар.
- Дүнияда кірпіксіз жан не болады?
- Ши түбінде шұбар кездік.
- Жау келсе, қатты сасады, / Құйрығын тастай қашады.
- Сауыттан мықты шапаны, / Жиырылып кейде жатады.