Қобыланды батыр жыры (4-бөлім)

Қыдырбайды көрген соң,
Ахмет келді қасына.
Ахмет сәлем береді,
Сәлемін алып Қыдырбай,
Енді, шіркін, сөйледі:
—Он екі тәуба, жүз құлдық,
Ахмет батыр, ерім-ай.
Ахметті көргенде
Күнінде тәуба біз қылдық,
Жоқ еді сенің мінің-ай.
Сенсіз менің жоқ еді,
Қарағым, енді күнім-ай.
Біздің үйдегі жеңгеңнің
Жерік асын таба алмай,
Ағаңның соры қайнады-ай.
«Барып кел,—деп,—қайныма,
Жеңгең мені айдады-ай.
«Айдаһардың жүрегі
Болдым,—дейді,—жерік соған-ай».
Қарға бойлы Қазтоған
Тұзбайырдың тауынан
Көрдім деп айтты маған-ай.
Тілімді алсаң, Ахмет,
Айдаһарға барып кел,
Жүрегін соның алып кел,
Мен келдім,—деді,—саған-ай.
Сонда тұрып Ахмет
Бұны мақұл көреді:
—Сенен енді ұл туса,
Өтірік емес, шын туса,
Керек болар о дағы
Енді, шіркін, маған-ай.
Енді үйіңе қайта бер,
Үш күннен соң барамын,
Келмейді деп ойлама.
Көп түйенің ішінен
Айыр да емес, нар да емес,
Бал қоспақты ал,—деді,
Жетелеп үйге бар,—деді.
Көп жылқының ішінен
Жеті жылғы ту бие
Тауып, бір соны ал,—деді.
Ойдан алып он зергер,
Қырдан алып қырық зергер,
Кілең тілше қармақты
Күн бұрыннан соқтырып,
Әзірлеп бәрін қой,—деді.
Қыдырбай қайтып жөнелді,
Көп түйенің ішінен
Айыр да емес, нар да емес,
Бал қоспақты алады.
Көп жылқының ішінде
Жеті жылғы ту бие
Бар ма екен деп қарады.
Ішінде оның нелер жоқ?!
Жеті жылғы ту бие
Қыдырбай тауып алады.
Түйені, бие жетелеп,
Кесе бір қырды кеселеп,
Енді үйіне барады.
Ойдағы он зергерге,
Қырдағы қырық зергерге
Келсін деп хабар салады.
Хабар бұған тиген соң,
Барлығы да жиналып,
Қыдырбайға құлады.
Көрікті құрып зергерлер,
Әзірлігін қылады.
Кілең тілше қармақтың
Бәрін соғып зергерлер,
Әзірлеп соны тұрады
Баяғы айтқан Ахметтің
Уағдасы толады.
«Қайным қашан келед» деп,
Жеңгесі оның Ақзарбап
Басынан таудың түспейді,
Аузына сусын ішпейді.
«Қайным қашан келед» деп,
Күтіп бір соны тұрады.
Уағдасы болғасын,
Қайнысы келіп құлады.
Келгенсін бұның қайнысы
Тізгінінен алады.
Жетектеп барып Ақзарбап,
Жіп бұйымды жияды,
Жібек бұйым жаяды.
Түйеден алып нар сойып,
Жылқыдан алып пар сойып,
Қайнысын қонақ қылады.
Сарғайып таң атқанда,
Қызарып күн шыққанда,
Түйе менен биені
Ахмет алып жетекке,
Кілең тілше қармақты
Бал қоспаққа таңады.
Ахметтей батырың
Күні-түні жол жүріп,
Тұзбайырдың тауына,
Үстінен келіп құлады.
Бие менен қоспақты
Сол араға буады.
Көкмойнақ атқа мініп ап,
Он екі қабат саланы
Ахмет аралап қарады.
Айдаһарды көрмеді,
«Не қылам» деп ойлады.
Тұзбайыр таудың басына
Жақындап Ахмет келеді.
Үңірейіп жатқан бір інді
Ахмет батыр көреді.
Көзін салса сол інге
Бұрқырап жатыр буың-ай
Айдаһардың Ахмет інде екенін біледі.
Осы тұрған Ахмет
Ту биені әкеліп,
«Исімен шығар» деп,
Басына іннің сояды.
Кілең тілше қармақты
Шықса соны жұтсын деп,
Ет қойып бәрін құрады.
Ахметтей еріңіз
Шыққанынша осыған
Осындай амал қылады.
Мына тұрған айдаһар
Шыға қалса інінен,
Үш күншілік жерден нәрсені
Лебіменен тартады.
Осы тұрған Ахмет
Шығып енді алысқа,
Дем жетпейтін жерге барады.