Қамбар батыр (12-бөлім)

Сайысшылар да сайысып,
Тобырдан шығып Ақпамбет
Алыпты оның бәйгесін.
Найзаменен қағысып,

Бұған да тіккен бәйгесі
Жеті құндыз болыпты,
Бес тай, тағы сілеусін.

Төртіншіде кезекпен
Мергендер келді талаппен,
Байлаулы тұрған ағашта
Жамбыны бұлар қарапты,
Жамбыны атып алмаққа
Ысқыртады садақты.
Тигізе алмай көбісі,
Көріп жатыр азапты.
Табан тіреп тұрғызбай
Аттарын қуып сабапты.
Тоқмамбетпен немере
Жобадай атып түсірді,
Жігіт еді талапты.
Сырттан қасқыр терісі
Он екі болған бәйгесі,
Бұған да жұрты қарапты.

Ертеңгі күн түс қайта
Бір шаң шықты бұрқырап,
Бөкендей ағып зырқырап.
Елдің бәрі «қайсы ат?» деп,
Асығып тұрды шұрқырап,
Шыңылдаған дауысқа
Сай-сүйегі сырқырап.
Көрінді сонда қасқаның
Маңдайы күндей жарқырап,

Сауырдан тері тамшылып,
Төрт аяқтан шыққан от
Шақпақ тастай жалтылдап.
«Бекқожа» деп ұрандап
Баланың даусы шаңқылдап.

Маядай мойнын созады,
Шү дегенде жануар
Ұшқан құстан озады.
Келе жатыр арындап
Бұрқылдаған тозаңы.
Тастағанда құлаштан
Арқаң жаман қозады.
Төрт тұяғы шарадай,
Ерні кеткен салпылдап,
Аузында тісі арадай.
Кекілі сұлу жібектей,
Шырақтай көзі жанады,
Алдынан зулап өткенде
Батырдың көңілі болыпты
Сүйсінгеннен баладай.
Дауыстап қуып барады
Аттары жетіп шаба алмай.

Енді артына қараса,
Тағы бір ат көрінді
Бұлаңдаған шабысы.
Оны байқап қараса,
Мақтымнан түскен Тарлан ат.
Тоқмамбет көріп мұны да,

Екіншінің артынан
Үшінші қылып Алшыораз
Күреңін қуып барады.
Ендігі атты шұбатып
Даяшы қосып санады-ай,
Бірқатар ат зорығып,
Көбі жолда қалады-ай.
Ұрыс-жанжал жоқ болып,
Жақсы болып тойы тарады-ай.

Дабысы шығып Қамбардың
Мұнша жұртқа білініп,
Қалмаған сөзден сүрініп,
Дұшпаны сырттан түңіліп,
Басшы болып тобырға
Көрсетті жұмыс ірілік.