Қозы мен қасқыр
Мысал әңгімелер · 1 мин оқу
Баяғыда бір кішкене қозы жазықтағы жайылымға барған
екен, қарсы алдынан қасқыр ұшыраса кетеді.
—Қайырлы күн!—дейді қасқыр.
—Аманбысың,—деп жауап қатады қозы.
—Қайда тарттың?—деп сұрайды қасқыр.
—Жазықтағы жайылымға.
—Ал мен сені дәл қазір қылғыта салам ба екен деп ойлап
тұрмын,—дейді қасқыр.
—Ой, тоқта, бірден бассалмақшымысың? Мені жейді
екенсің, әуелі жуынып, шайынып келмеймісің.
—Қайда барып жуынбақпын?—дейді қасқыр.
—Қам жеме, жуынатын жерге өзім ертіп барамын.
Кішкене қозы қудың қуы екен. Ол қасқырды құрулы
қақпанға ертіп келіп:
—Мына темір тегешке қолыңды сала ғой, әп-сәтте өзі-ақ
жуындырады,—дейді. Қасқыр қолын қозы көрсеткен тұсқа
сала бергенде, қақпан сарт етіп қысады да қалады. Қасқыр
сирағын ары тартады, бері тартады, сөйтсе де темір «тегеш»
табанда босатар емес. Сөйтіп, қасқыр, ауыл адамдары келіп оны
оңдырмай «жуындырғанша», қақпанда тұра беріпті.