«Баланың бесігі – кең дүниенің есігі»
Төле би · 1 мин оқу
Бейбіт тыныш жатқан ауылға жоңғарлар шауып, мал-мүлкін тонап, ел-жұртын қиратып кетеді. Жау қорлығынан тоз-тоз болған ел-жұрт таулы жерге қашып, жан сауғалайды. Босқын халық арасында екі қабат жас келіншек бесікті арқалап бара жатады. Қара жолда Төле мен үзеңгі қағысып келе жатқан егде кісі:
– Мына бишараның көрпе-жастығын тастап, бос бесікті арқалап келе жатқанын-ай, – дейді.
– Баланың бесігі – кең дүниенің есігі! – депті сонда ақылгөй Төле.