Үкілі Ыбырайдың абақтыда қалған сөзі

«ГПУ» — деген сотымыз,
Жүріп тұр ғой хотыңыз.
Жетпісте шалды айдаттың,
Кесілді ғой, кө...міз.
Жылы жерде жатқызбай,
Ыстық дəмді татқызбай.
“Үштікке” қайта піштірдің,
Ақырғы сөз айтқызбай.
Əділет жолын тыйғыздың,
Тар түрмеге сыйғыздың,
Аппақ қудай шал күнде,
Қияметке қиғыздың.
Жақпады асау ақындық,
Кінəм жоқ іске татарлық.
Үндемей үнсіз əкеттің,
Жасатқызбай бақылдық.
Аямадың, қаматтың,
Қаматтың да сабаттың.
Алғысым сол айтарлық,
Өлеңге толсын абақтың.

Шуақты күндер сарқылды,
Қызықты думан тартылды.
Бетіңді берген дүние-ай,
Тостың ба бүгін артыңды?

«Едрене майт Николай,
Қырсығың тиді-ау бірталай».
Сыбасам да сыр бермей,

Демедің — «достым бұл қалай?»
Атымды елге білгіздің,
Жүйрік пен жорга мінгіздің.
Мақпалдан шапан, шалбар мен,
Жібектен дамбал кигіздің.
Төремен төрде жүргіздің,
Алғыс пен сыйлық үйгіздің.
Пəуеске парлап жеккіздің,
Сауық пен сайран шеккіздің.
Ұлыққа сыйлы еткіздің,
«Гəккулетіп» əн салсам,
Сөзімді көпке өткіздің.
Жал менен жая жегіздің,
«Үкілі Ыбырай» дегіздің.

Айналайын Советім,
Өлімге тартты тəбетің.
«Аша тұяқ қалдырмай»,
Асқынды масыл ғадетің.
Зобалаң келді тонаған,
Сыпырдың малды қорадан.
Сол үшін мақтап өзіңді,
Өлеңім қардай бораған.
Теріден шалбар кигіздің,
Кенептен дамбал кигіздің.
Отырып дəрет алғызбай,
Түрегеп тұрып сигіздің.
Басыма пəле жиғыздың,
Жамандыққа қиғыздың.
ГПУ-ді салып соңыма,
Басыма жала үйгіздің.

Ыбырай ақын демедің,
Құрыққа мойын ілгіздің.
Алыстан келген жауым жоқ,
Ауылдың итін үргіздің.