Шегіртке мен құмырсқа
Мысал әңгімелер · 1 мин оқу
Шегіртке ала жаздай ыршып-шұршып, көгалды қойып гүлайтап қызықпен өмірді өткізіпті. Жаз кетіп, жапырақ қу рап күз келгенде сән-салтанаты кетіп қарны аша бастапты. Қар жауып, қыс түскенде жағдайы тіпті мүшкіл болыпты да, құмырсқаға келіп:
—Ағайын ішерге ас, жатарға орын жоқ, маған рақым ете көр,—деп жалбарыныпты. Құмырсқа:
—Ала жаздай ойнап-күлгенде жаз өтерін білмедің бе, жа ның үшін ертеңіңді ойламадың ба?—деп кейістік білдіріпті. Сонда шегіртке:
—Өзің білсең жаздай өлеңнен қолым тимеді, әйтпесе саған жалынбас едім,—деп жауап беріпті.