«Бұрынғы бар кісілер болды жарлы...»
Шал ақын Құлекеұлы · 1748–1819 · 12 жол
Бұрынғы бар кісілер болды жарлы,
Бардан жарлы болғандар болады арлы.
Күңнен – қатын, құлдардан – иесі бар,
Тақа жаман демейді малы барды.
Келмейді таудың көркі тас кеткен соң,
Ер жігіт шау тартады жас кеткен соң,
Келіспес ішіп-жеген бəйбішелер,
Қолынан қара саба, ас кеткен соң.
Тау толағай көрінер тасы кетсе,
Əр ел жесір қалады басы кетсе,
Кəрі күш не болады, уа, дариға,
Асырайтын қолынан жасы кетсе.