«Басында миуа ағаштың сайрар бұлбұл...»
Абыл Тілеуұлы · 20 жол
Басында миуа ағаштың сайрар бұлбұл,
Жігіттік – өтер, кетер бір қызыл гүл.
Қусаң да қос ат алып бір шалдырмас,
Қамшылап, Əбу, жылан мінсең дүлдүл.
Қусаң да қос ат алып бір шалдырмас,
Алтайы беріктен қашқан итке алдырмас.
Ау, тақсыр, алған жарың жақсы болса,
Көңіліңді дүниеде бір қалдырмас.
Алғаның жаман болса, басың күтпес,
Кей пенде, Тəңір салса, тастап кетпес.
Жігіттер, болсаң тату, жақсымен бол,
Дүниенің асылындай баға жетпес.
Ел болмас мақтаса да кісі еліндей,
Жіп тұсау – жаман жолдас – кісеніңдей.
Қанша жақсы десең де соңғы жолдас,
Бола алмайды əуелгінің мүшеліндей.
Ханымды сен айтасың келіншек деп,
Ханды ханым айтпағай еріншек деп.
Тіліңді халқың алса да, қатының алмас,
Бұзаудай ноқта тартқан шегіншектеп.