«Отын олжа, су нұрлық»
Сырым Датұлы · 1 мин оқу
Сырым 15 жасында бір құшақ отын құшақтап Нұралу ханның аулының сыртынан өтіп бара жатса, иығына шапан жамылып далада тұрған хан баланы шақырып алып:
– Үй ішінің кемдігі отын-сумен жетеді, Ауыл сыртынан отын ұрлап, бала, есің неден кетіпеді? – дейді.
– Тақсыр, даланың оты олжа, суы нұрлық, елдін, малы мен ақысын жеу ұрлық, – деп, Сырым жөніне жүре береді.