«Елімнің араладым тау мен қырын...»
Балуан Шолақ · 1864–1919 · 29 жол
...Елімнің араладым тау мен қырын,
Маржандай ойға тіздім əн мен жырын.
Егін егіп, жаз жайлап, қыс қыстауға,
Бауырың жазық, қойның кен, суың шырын.
Сарқырап сай-салаңда бұлақ ағып,
Гүл шашып нұрландырған жердің түрін.
Сəулетті ел, мейірбанды ата-ана,
Сыйласқан əзілдесіп бірі-бірін.
Сыр шешкен түн күзетіп қыз-бозбала,
Куə ғып шұғылалы таңның нұрын.
Адамы кішіпейіл, сырлы мінез,
Халқымның жаңа білдім жүрек сырын.
Көркем ғой Асы жайлау Жетісуың,
Кең алқап, көк торғынды асқар нуың.
Жыр төгіп, əн шырқаған тамашалап,
Жүрген жер сауық-сайран тігіп туын.
Асының батысында асау Түрген,
Шығысы мөлдір бұлақ Жіңішке өзен.
Қос Қараш, Үш қасқа су, Қызыл күнгей,
Аққия, Байсауырмен көмкерілген.
Шың құздар мұнарланған айналасы,
Көк майса раушан гүлді сай-саласы.
Мекендер Жетісудай көркем жерді,
Талантты өнерпаздар ел данасы.
Балуан Шолақ Баймырзаұлы
Қақпақ пен Бөрібасында бүркіт салып,
Арпалысып бауырында бөрі де алып.
Шалкөде, Қарқара мен Сырт жайлаудың,
Шырқайын көркемдігін əнге салып...