«Атандым Балуан Шолақ бала күннен...»
Балуан Шолақ · 1864–1919 · 20 жол
Атандым «Балуан Шолақ» бала күннен,
Ту ұстап, ерлік етіп, тұлпар мінген.
Ешкімге опасы жоқ жалған дүние,
Өтті ғой талай-талай кемеңгерден.
Бұл дүние – шын емес, жалған дүние,
Адамды əрбір жолға салған дүние.
Ойласаң түбің заһар, сондай ащы,
Лəззатты болсаң-дағы, балдан, дүние!
Жалғанның алданбадық, несін біліп,
Жастықта тəубе етпедім, есім біліп.
Дүниеге жаяу келіп, жаяу кеттім,
Үстіме жеңсіз көйлек тесіп киіп.
Өлімнен құтылу жоқ батыр болып,
Сөзге шешен, айтса жүйрік ақын болып.
Барамын алыс сапар қайтып келмес,
Қалыңдар, елі-жұртым, бақыл болып.
Көп сəлем, жақсыларға болған сырлас,
Дəурені жігіттіктің қолда тұрмас.
Көз көріп, заманымда атым білген,
Тұрыңдар дұға қылып құрбы-құрдас.