Кеткенің бе, Ақтоқты?
Ақан сері Қорамсаұлы · 1843–1913 · 22 жол
Айрылдым сенен, сəулем, жылай-жылай,
Не болар енді күнім бұдан былай?
Айрылып, амандасып қалғанымша,
Одан да кəріп жанға өлім оңай.
Кім айтар мақтауыңды мендей қылып,
Тартылған телеграмы сымдай қылып.
Жаманға қор қылғанша қарағымды,
Күшала берсең етті удай қылып.
Қыз қайда енді, сəулем, нағыз-ау жар
Көңілім осы күнде болды нашар.
Қай топқа, қайда барып сияр басым,
Ой қалқа, бір сен едің көңіл ашар.
Ақтоқты, кеткенің бе шыныңменен,
Тар жерде бал беруші ең тіліңменен.
Сарымида басыңды кесіп алып,
Даулассам-шы өмірде құныңменен.
Дарияның қайраңындай, қалқа бала,
Зарланып əн шырқадым үнімменен.
Бұл жерде Сырымбеттей тау бар ма екен,
Малға жай Жеке көлдей су бар ма екен.
Селт етіп оң қабағым көтерілді,
Көңілімді қалқам келіп аулар ма екен?