Мұғалімі қандай болса, шәкірттері де сондай
1 мин оқу
Медресенің мұғалімі ауырып қалады. Көңіл сұрай келген бір шәкірті оған:
—О, мұғалім мырза, сіз тап қаңғыбас иттей азып кетіпсіз!— дейді.
Мұғалім ренжіп қалады, бірақ үндемейді. Екінші шәкірті келгенде, мұғалім оған мұңын шағып:
—Өкінішті! Қандай заман бұл? Жаңа ғана бір шәкіртім мені итке теңеді!—дейді.
Екінші шәкірті оның көңілін демеу үшін:
—Мырза, сіз ол бөспеге сенбеңіз! Сіз әлі-ақ айығып кетесіз, тіпті шошқадай болып семіріп кетесіз!—дейді.
Мұғалім онан ары өкпелеп қалады, бірақ үндемейді. Кейінірек оған Қожанасыр келеді, мұғалім тағы да мұңын шаға бастайды:
—Құрметті Әпенді, бүгінде халық қалай өзгеріп барады! Бір оқушым мені итке, екіншісі шошқаға теңеді,—дейді ол.
—Уайым жемеңіз, тақсыр!—депті Әпенді тұрып.—Мұғалімі қандай болса, оқушылары да сондай болғаны ғой!