Маманға
Әсет Найманбайұлы · 1867–1923 · 32 жол
Мамеке-ау, ой найманға болдың тұтқа,
Ілінер кеме барып Қазығұртқа.
Бір өзіңнен туғанның бәрі қажы,
Мұнан артық жетсін бе қолың бұлтқа? –
дейді. Сонда Маман тұрып:
– Ақын емес, әншейін-ақ екенсің ғой! – деп қысқа
қайырғанына кейісе керек. Шамырқанған ақын шырқап
қоя берген екен дейді. Сондағы айтқаны:
Жігітке қисық қылық мінменен тең,
Жайы жоқ жаман әйел күңменен тең.
Шалқия ерін билеп алған әйел
Байы өліп, бағы күйген тұлменен тең.
Жігіттің алған жары жақсы болса,
Бұлттан жайнап шыққан күнменен тең.
Шабан ат, жаман жолдас, шайпау қатын,
Қылады жігеріңді құмменен тең.
Атадан жаман болып туған бала
Саны бар, сапасы жоқ құлменен тең.
Жолдасың кішіпейіл жайлы болса,
Ішіңнен жарып шыққан ұлменен тең.
Ақылы атасынан асқан бала
Сабы жез, сағағы алтын туменен тең.
Хайламен халқын билеп алған жігіт
Терісі жуан елі пілменен тең.
Мінезі кейбіреудің ұйқы-тұйқы,
Тау Қаптан асып келген жынменен тең.
Кейбіреу ашып-жарып сөз айтпайды,
Қараңғы тұман түскен түнменен тең.
Ақылы кейбіреудің арт жағында,
Құбылтқан сыртын бояп сырменен тең.
Жігіттер, бұл сөзімнен ғибрат ал,
Бұл сөзім – көпке бірдей сынменен тең, –