Түлкі мен қырғауыл
Мысал әңгімелер · 1 мин оқу
Бір түлкі қалың ағашты аралап келе жатып ағаштың басын да отырған қырғауылды көреді де, жақындап келіп:
—Сәлеметсіз бе, қырғауылым, халің қалай?—дейді. Қыр ғауыл:
—Жақсы, өзің қалай тұрасың?—дейді. Түлкі:
—Жерге түсіп, сөйлесеңіз қайтеді, бір құлағым естімеуші еді,—дейді. Қырғауыл:
—Жерге түсуге қорқамын, жерде әртүрлі аңдар бар, бізді жеп қоюы мүмкін,—дейді. Түлкі:
—Әй, достым, биылғы заман, бұрынғы заман емес, жаңа ғана келдім, бұйрық шығыпты, біреуге біреу зорлық қылмасқа, қой мен қасқыр бірге жүрсін, қырғауыл мен түлкі бірге жүр сін,—дейді. Қырғауыл:
—Жақсы хабарыңыз бар екен, рахмет, достым! Мына жақ тан бір иттер келе жатыр, оларға да хабарыңызды айтыңыз, естісін,—дейді. Ит деген сөзді есіткен соң, түлкі алды-артына қарамастан қаша жөнеледі. Қырғауыл:
—Қайда барасың, түлкім, бұйрықты ұмытып кеттің бе?— дейді. Түлкі:
—Кім біледі, бұйрықты ол естімеген шығар,—дейді мің гірлеп.