Қу түлкі
Мысал әңгімелер · 1 мин оқу
Жолбарыс бір түлкіні ұстап алады. Түлкі құйрығын бұлаң датып, тұмсығын жоғары көтеріп:
—Мені жей алмайсың! Мен осы орманға қожалық етуге кел генмін,—дейді. Жолбарыс түлкіге олай бір қарап, сенбей:
—Мүмкін емес,—дейді.
—Сенбесең, менімен бірге орманға жүр. Ондағы барлық аң дардың менен қалай қорқатынын өз көзіңмен көр. Жолбарыс бұған келіседі. Түлкі жолбарыстың алдына тү сіп, паңдана жүріп отырады. Жолбарысты көріп аңдар мен құстар зәресі ұшып, тым-тырағай қашады, ұялары мен інде ріне тығылады, аспанға ұшады. Ал қу түлкі басын онан сайын көтере түсіп:
—Ал, енді көзің жеткен шығар! Менен қорықпайтын жан бар ма тірі?—деп мақтанады.
—Ия, сен шынында да айбарлы екенсің,—деп алданған жол барыс кетеді.