Шөренге (1-өлең)
Үкілі Ыбырай · 1860–1930 · 12 жол
Арықты бекер мініп төпелейсің,
Кедейдің жауырына төтелейсің.
Қасыңа қансонарда ертіп алып,
Несіне қара көкті жетелейсің?
Қайырып ақ тұйғынды салғандай боп,
Қолға алып Кезқұйрықты мəпелейсің.
Мінгенің астыңдағы өгіздей-ақ,
Қарамай алды-артыңа төпелейсің,
Сөзіме менің айтқан түсінбесең,
Наз қылып маған неге өкпелейсің?
Қақтығып үлкенге де, кішіге де.
Аптығып, айтпас сөзді төкпелейсің.