Абайдың жиырма алтыншы қара сөзінде орынсыз мақтан, надандық пен жаман әдет сыналады. Шығарма 1894 жылы жазылған.
Абайдың жиырма бесінші сөзінде білім мен ғылымның, орыс тілін үйренудің және адал еңбекпен мал табудың маңызы сөз болады.
Абайдың жиырма төртінші қара сөзінде қазақ қоғамындағы өзара алауыздық пен жағымсыз мінездер сыналып, өнер мен адал еңбекке ұмтылу мәселесі көтеріледі.
Абайдың жиырма үшінші сөзінде өзгенің жамандығына қуану мен көпке еріп жұбанудың мәнсіздігі сөз болады. Ақын жақсыға салысып, жақсы болуға үндейді.
Абайдың жиырма екінші сөзінде байлық, билік, әділет пен момындық мәселелері қозғалады. Ақын қоғамдағы мінез-құлық пен адам қадірі туралы толғанады.
Абайдың жиырма бірінші қара сөзінде үлкендік пен мақтаншақтықтың айырмасы, мақтаншақ адамдардың түрлері баяндалады.
Абайдың жиырмасыншы қара сөзінде жалығудың адам табиғатына тән сипаты, дүниенің баянсыздығы және ойлы адамның көңіл күйі сөз болады.
Абайдың он тоғызыншы қара сөзінде естілік пен білімнің тәжірибе, көрген-білгенді ескеру және жақсы сөзді ұғыну арқылы қалыптасатыны баяндалады.
Абай он сегізінші сөзінде киімге күтім жасау мен кербездіктің айырмасын сөз етеді. Адамның өзгелерден ақыл, ғылым, ар және мінез арқылы озуы керегін айтады.
Абайдың он жетінші қара сөзінде қайрат, ақыл, жүрек өз өнерлерін талқылап, ғылымға жүгінеді. Ғылым үшеуінің қасиетін таразылап, жүрек билеуші болғаны жөн екенін айтады.
Абайдың он бесінші сөзінде ақылды кісі мен есер адамның айырмасы, құмарлықтың әсері және күнделікті өз ісіне есеп берудің маңызы баяндалады.
Абайдың он төртінші қара сөзінде жүрек қасиеттері, мейірім, ақыл мен қайрат сөз болады. Автор шынайы ерлік пен адамгершіліктің мәнін түсіндіреді.
Абайдың он үшінші қара сөзінде иманның екі түрі, сенімнің беріктігі және иманды ақылмен дәлелдеудің маңызы сөз болады.
Абайдың он екінші қара сөзінде иманның шарттары, ғибадатқа қажет білім мен ықылас туралы ой айтылады.
Абайдың он бірінші қара сөзінде ұрлық пен бұзақылықтың елге тигізер зияны, адалдық пен ұяттың мәні сөз болады.
Абайдың оныншы қара сөзінде бала тілеудің себептері, ұрпақ тәрбиесі, адал еңбек пен ғылымның маңызы сөз болады.
Абайдың тоғызыншы қара сөзінде ақын қазаққа деген көзқарасын, үміттің үзілуін және адамның ішкі күйін толғайды. Мәтін 1892 жылмен берілген.
Абайдың сегізінші қара сөзінде болыс, би мен байлардың ақыл мен білімге құлықсыздығы сыналады. Шығарма ел ішіндегі әлеуметтік мінезді танытады.
Абайдың жетінші қара сөзінде жан мен тән құмары, баланың білуге деген ынтасы және есейгенде білім іздеудің маңызы сөз болады.
Абайдың алтыншы қара сөзінде бірлік пен тірліктің мәні, адал еңбек және рухани сергектік туралы терең ой айтылады.
Жеке кабинет
Мақалаларыңыз, сертификат пен журнал — бір жерде
ТіркелуЖаңа аккаунт — 1 минут КіруАккаунтым бар