«Алладан сұрап иманды...» (5-бөлім)

Сол себептен қорқамын.
Заманақыр жетеді,
Әсіле ниет қалмады,
Атаға билік тимеді.
Замана жақын болған соң,
Арамзада билік жоқ,
Қай үлкенді сыйлайды?
Елімізде әдеп жоқ.
Заманымыз бұзылды,
Бұрынғыдан заң бөлек.
Ендігінің ақылы –
Отқа түскен көбелек.
Жан есінен адасып,
Ұлықсыған ұл туды.
Жамандық сондай ұласып,
Бұлықсыған қыз туды.
Жарыска кірген жақсылар
Жақынына тартпайды,
Орысқа тартып сөйлейді,
Енді орысқа қаратты.

Екі тату ағайын
Бір-бірімен алысты,
Ағаш атты тізгіндеп,
Арба міндік күймелі.
Көш көрінісі биелі,

Қыстан шыққан түйелі.
Ақылыңды алып тұр
Сары қымыз биелі.
Биге жазған іс болса,
Беті-ауызың күйелі.
Абақты тұр қасыңда,
Қазулы тұрған көріңдей.
Заманымыз бұзылды
Қияметтің көріндей.
Ойлағаныжамандық,
Жарадан аққан іріңдей.
Жамандығы солардың
Өздеріне білінбей.
Сегіз серке терісі
Болады бұтқа шалбарға.
Су түбіне кеткен жұрт
Тал таба алмас қармарға.
Іні ағасын сыйламас,
Ұрып жыртар жағасын.
Арада жаман ұл болса,
Бала қинар атасын,
Алып келер аулына,
Кім аясын, жарандар,
Қызыққан соң параға
Басың сенің қалды ғой...

...Кешкі мезгіл болғанда,
Қызың киер биқасап,
Бозда жүрген бұландай
Үйде тұрмас ойқастап.
Манағының жігіті
Ағашқа керткен иректей.
Бұрынғының қыздары
Қырмызы қызыл жібектей,
Ендігінің қыздары
Құрсауы жоқ шелектей.
Ұл сыйламас атасын,
Атасы бермес батасын,
Старшын болыс қояды
Қайдағы асыл задасын.
Өзі қылған өкінбес,
Күнінде содан тартасың.

Сіз біл деген бала жоқ,
Келіні боқтар анасын,
Сіздер деген келін жоқ,
Өз пиғылыңнан табасың.
Не айтсаң да болмайды,
Тек күнәға батасың.
Енді айтар сөзім жоқ,
Зар заманның аяғы,
Сөзім қалар, өзім жоқ,
Замана кетті манағы.
Мен айтамын бұл сөзді,
Амалым бар ма, шарам жоқ.
Қайсыбірін айтайын,
Сөзім тәмәм болған жоқ.

Өсиетті мен айттым
Әркім оқып көрсеңіз,
Үмітім бар сіздерден,
Дұға қылып қойсаңыз.
Дұға қылып қойыңыз,
Рахым айтып біздерге,
Баршамызға құдайым,
Иман берсін сіздерге.
Разы қылса дидарын
Ұжмақ деген жерінде,
Нәсіп етсе Тәңірім
Өлтірер сені төрінде.
Және көп сөз бар еді,
Тәмәм болды кітабым,
Татам мумин күнәсін,
Жарылғасын құдайдан.
Бұл өсиетті тұтыңыз,
Жақсы қылып күтіңіз,
һәр уақытта оқытып,
Құлақ, ойыңды тұтыңыз.
Ей, жігіттер, азбассыз,
Менің тілім алсаңыз,
Құдай сақтар пәледен,
Хайыр зекет берсеңіз,
Әуел бастан жазыпты
Бабатайұлы Дулат-ай,
Тәмәм тәмәм болды.