«Адамның жүрек – сенімді...»
Дулат Бабатайұлы · 1802–1871 · 16 жол
Адамның жүрек – сенімді
Сыр сақтайтын тұрағы.
Сүйіп алған сұлу жар –
Жүрегіңнің құрағы.
Құмарлық — тасқын, мақтан — жел,
Өсек — отың үшқыны.
Өрекпісі өртейді
Шілде түгіл, қыс күні.
Әлде құрақ дегені –
Сүйіп алған жар ма екен?!
Сүйгеннің сырын шашатын
Сұлу жар, сірә, бар ма екен?!
Жел емес сырын таратқан,
Әлде өсек пен мақтаны?
Құрақ болсын, жар болсын,
Бәрі өзінің тапқаны.