Желіп-желіп
Балуан Шолақ · 1864–1919 · 16 жол
Алайын даусым келсе, желіп-желіп,
Гулесе, басылмайтын мен бір көрік.
Ат жалын өзім тартып мінгеннен соң,
Сұлу қыз, келіншекке болдым жерік.
Сұрасаң менің атым – Балуан Шолақ,
Денемде Тəңірім берген күшім мол-ақ.
Сұлу қыз, келіншекке тиышсыздаумын,
Жалғыз-ақ тал бойымда кінəм сол-ақ.
Бұл күнде қырық тоғызда менің жасым,
Қамалдың бұзып жүрмін тау мен тасын.
Кешегі Сентябрьдің базарында
Көтердім елу бір бұт кірдің тасын.
Қалтамнан жетпіс бес сом залог салып,
Сындырдым Карон балуан қабырғасын.
Жиылған орыс-қазақ таңғалысты,
«Болды, – деп, – қаһарманнан мынау басым!»