Қасқыр мен кірпі
1 мин оқу
Орман шетінде домалаңдап бара жатқан кірпіні аш қасқыр бас салады. Бірақ тұмсығы мен тамағы қанға боялып шыға келеді. Озбырлығын, қомағайлығын білдіргісі келмеген қасқыр кірпіге:
— Бетіңнен сүйейін деп едім, сен — ақ қырынбайды екенсің ғұмыры бір, — деп сылтаурады.
Кірпі қылтаңдарының арасынан біздей тұмсығын шығарып, сықылықтай күледі де:
— Асықпа, қасеке, сендердің азуларың түгел қағылып біткен күні мен де қырына бастаймын, — дейді.