Бірінші біреуге
Дулат Бабатайұлы · 1802–1871 · 26 жол
Өзіңе өзің тұсау сап,
Кедергі жасап бағыңа,
Бар болса қолда айраның,
Ірімшік, құрт, қаймағың,
Қанағат қылсаң болмай ма,
Көксемей-ақ қымыз, ет.
Ар сатып қымыз ішкенше,
«Келсең, келге» түскенше,
Үлгісіз тымақ пішкенше,
Адам деген атақтан
Садаға болып, аулақ кет!
Ақылменен теңгеріп,
Қайратыңа дем беріп,
Өзіңді өзің меңгеріп,
Қайырудағы сұңқардай
Мезгілімен жем беріп,
Қымтып ұста тізгінді:
Анадан да сақ болып,
Тарпаң атқа мінгендей
Алдыңа бесік өңгеріп,
Мақсатыңа сүйтіп жет.
Тыңдамасаң сөзімді,
Келеке қылма өзімді.
Мұнар шалса көзіңді,
Маңайыма жолама,
Жанжал танау, талақ бет!