Дұшпаның бар ма?

Дұшпаның бар ма?

-Дұшпаның бар ма? -дейсің,
Қайдан білем…
Әйтеуір, жүрген жерім — сайран кілең.
Қазақтың қайсы үйіне барсам-дағы,
Алдымда — ақ дастарқан, жайған кілем.
Дұшпаным жоқ-ау деймін, түрі жаман…
(Сірә, мен бұл майданда тірі қалам.)
Қазақтың қайсысымен кездессем де
Қайрылмай кеткені жоқ бірі маған.
Достастым кішісімен, үлкенімен,
Өзімшіл өжетімен, үркегімен.
Ата-қазақ алыста той жасаса,
Алдымен тізіміне тіркері — мен.
Қайғырмаймын соңымнан сөз бөскенге
Білемін бұғатынын кездескенде,
Әйтеуір, жүздерінде жылылық бар,
Қазақтың қайсысымен кездессем де.
-Дұшпаның бар ма? — дейсің,
Қайдан білем…
Асыр caп ортасында ойнап жүрем.
Сірә, мен бақыттымын дұшпаны жоқ,
Үйден шықсам — сауық пен сайран кілең.
Мұқағали Мақатаев

Читайте также:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *